به گزارش مجله فرهنگ و هنر پایگاه صلح خبر ؛

این منتقد سینما در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: «برادرم خسرو»، «امتحان نهایی» و «نقطه کور» فیلم های بدی نیستند و هر کدام در حد توانایی ها و بضاعت های سینمایی و هنری و محتوایی سازندگان شان به نسبت مقبول ساخته و ارائه شده اند از همین رو قابل احترامند اما آنچه این ۳ اثر را از نگاه مخاطب انبوه چندان دیدنی و جذاب نمی سازد غیرمتعارف بودن مضمون و محتوای آن ها و کوشش سازندگان شان برای نمایش زندگی ها و طرح حرف هایی است که بیش از آنکه دغدغه مخاطب باشد دغدغه کارگردان است.

وی ادامه داد: به عنوان نمونه «برادرم خسرو» موضوع مهمی را که از منظر روانشناختی می تواند قابل توجه باشد دستمایه خود قرار داده است اما این سوژه و نوع پرداخت آن در فیلم برای طیف گسترده تماشاگران جذابیت ندارد و علیرغم ساختار و بازی های متوسط نمی تواند مخاطبانی را که خواهان فیلم های سرگرم کننده، سالم، امیدبخش و نشاط آورند و حتی آن هایی را که مشتاق فیلم های متفاوتند و برایشان فرم و پرداخت سینمایی مهم است راضی کند.

آذین سپس خاطرنشان کرد: با آنکه این ۳ فیلم کم و بیش مخاطبانی دارند اما چون مورد پسند و سلیقه اکثریت تماشاگران آثار قصه گوی سرگرم کننده نیستند در گیشه استقبال میلیونی ندارند؛ واقعیت اینکه مردم از تماشای رنج و اندوه و غم و غصه در فیلم ها بیزارند و برای تنوع و تفریح به سینما می روند. مردم دوست ندارند در فیلم ها تلخی و رنج های زندگی شان بازتصویر شود. مردم طالب فیلم هایی هستند که برای دقایقی اخم ها و چین های زخم های زندگی را از سیمای شان پاک کند و لبخند بر لبانشان نشاند. مردم برای غصه خوردن و دیدن چرک زخم پول بلیت به سینما نمی دهند و برای امید و نشاط به سینما می آیند از همین رو سینماگران باید برای مردم فیلم های سالم، امیدبخش و شاد و همسو و با زندگی اجتماعی شان تولید کنند.

این منتقد سینما با بیان اینکه ۳ فیلم مورد اشاره گرچه آثاری صرفاً روشنفکرانه تلقی نمی شوند و حرف هایی برای گفتن دارند و همین نکته امتیاز اصلی آن ها محسوب می شود اظهار داشت: ولیکن این آثار  با سلیقه و خواست عمومی تماشاگران سینمای کشور فاصله دارند و حرف ها و دنیاها، آدم ها و قصه های شان بیش از ارتباط با واقعیات تلخ و شیرین زندگی مردم جامعه به ذهنیات شخصی سازندگان شان مربوط است و معادلات جاری سینما نشان دهنده آن است که معمولاً مخاطبان انبوه با چنین فیلم هایی ارتباط لازم را برقرار نکرده و از آن ها استقبال گسترده نمی کنند.

آذین در خاتمه این گفتگو متذکر شد: فیلم «امتحان نهایی» گرچه موضوع به نسبت مناسب و برگرفته از واقعیت ها دارد اما در پرداخت سینمایی و محتوایی ناتوان است. همچنین فیلم «نقطه کور» پیش از آنکه نمایشگر کوری ارتباط اجتماعی و نقطه تلاقی مشکلات و مسائل جامعه و خانواده ها باشد ارائه کننده نقطه کور توانایی های شکوفانشده فیلمساز آن است.

Let’s block ads! (Why?)

سینماپرس

اگر خبر یا گزارشی دارید از بخش خبریار صلح خبر برای ما ارسال نمایید.

قوانین خبریار صلح خبر

1. لطفا در ارسال اخبار و تصاویر و گزارش های خود قوانین و مقرارت را رعایت فرمایید.
2. از ارسال مطالب خلاف عفت عمومی یا تصاویر موهون اکیدا خودداری فرمایید.
3. در صورت مشاهده تخلف پس از تذکر ، حساب کاربری موردنظر بلافاصله حذف می گردد.

گروه وبگردی صلح خبر